De oordelende mens

De oordelende mens

Wij allen oordelen graag. Iemand die niet oordeelt, wordt niet snel door zijn omgeving begrepen of serieus genomen. Daar staan de woorden van Jezus tegenover:  ‘Oordeelt niet, opdat ge niet geoor­deeld wordt’. Deze woorden worden in het dagelijks spraakgebruik veelal ingekort tot: oordeelt niet. Zo wordt de suggestie gewekt, dat daar iets mis mee is.

Is dat zo?

Deze vraagstelling staat centraal in de lezingencyclus De oordelende mens.

Bij het uitwerken van dit thema vond ik inspiratie in de woorden van Uriël:

Jullie vermogen om te oordelen is de kracht die besloten ligt in jullie vrije wil, waarmee jullie de energie van de derde dimensie beheersen en besturen. Dit is de kracht die jullie toestaat om te zeggen “het is zo” en de Universele energie reageert op dat verzoek. Oordelen is de manier om je wil op te leggen aan de energie die jouw werkelijkheid creëert. Er zijn vele manieren om het te hanteren. Het kan worden gebruikt op manieren die je leven verbeteren, opbeuren en verruimen of het beperken op vele manieren. Iedere gedachte die je hebt en ieder woord dat je spreekt creëert een voertuig voor de universele energie die zich manifesteert als aspect van jouw realiteit. Je kunt goed en kwaad aanroepen, overvloed en gebrek, liefde en angst door jouw gebruik van het oordeel. Je veroordeelt anderen zoals je jezelf veroordeelt en ieder oordeel creëert een vorm van jouw realiteit.

Deze woorden bieden een ander perspectief: geen verbod om te oordelen, maar een bevestiging van het feit dat wij kunnen oordelen en dat wij dat ook mogen doen. De vraag die Uriël aan de orde stelt is: op welke wijze maken wij gebruik van ons oordelend vermogen?

Ons vermogen tot oordelen is iets wat ons onderscheidt van andere levensvormen op Aarde. Het is dan ook de hoogste tijd om te verkennen hoe wij ons vermogen tot oordelen hanteren. De aanleiding daartoe is gelegen in het feit dat wij leven in een tijd van verwarring en vervreemding van onszelf en van anderen met toenemend geweld tot gevolg.

Iedere mens kan zijn bewustzijn verruimen c.q. de kwaliteit van zijn leven en dat van naasten verbeteren door te beseffen dat wij creëren met onze gedachten, woorden en daden. Aldus creëert iedere mens zijn eigen leven en zijn leefomgeving.

 

De gedachten die wij koesteren en de woorden die wij spreken zijn gebaseerd op – vaak onbewuste – oordelen. Het is tijd voor een verkenningstocht teneinde te onderzoeken welke oordelen wij dagelijks hanteren en wat het effect daarvan is.

 

Ik nodig iedereen uit om aan jezelf de volgende vragen te stellen:

  • welk effect dat hebben de woorden die ik spreek op mijzelf en mijn naasten?
  • Hebben mijn woorden een verbindend of een scheidend effect?
  • ligt er een oordeel ten grondslag aan de woorden die ik spreek?
  • Zo ja, ligt de norm op grond waarvan ik oordeel binnen of buiten mijzelf?
  • Binnen of buiten degene tot wie ik spreek?
  • Bouwt het iets op, voegt het iets toe, of breekt het iets of iemand af?
  • Geeft mijn oordeel anderen de ruimte, of beperk ik anderen?

 

Deze vragen kan een ieder alleen voor zichzelf beantwoorden. God oordeelt niet en ook het oordeel van iemand anders heeft geen enkele waarde in deze. We kunnen er wel met elkaar over praten en ervaringen delen. Zo ontstaat er zicht op de keuzemogelijkheden die er zijn. De keuzes die een ieder voor zich maakt, is zijn en haar eigen verantwoordelijkheid.

 

Deze filosofische beschouwing lijkt eenvoudig, en is dat in wezen ook. De moeilijkheid zit hem in het toepassen ervan in het dagelijks leven.

Ons vermogen tot oordelen is iets wat ons onderscheidt van andere levensvormen op Aarde; het is dan ook de hoogste tijd om te verkennen hoe wij ons vermogen tot oordelen hanteren. De aanleiding daartoe is gelegen in het feit dat wij leven in een tijd van verwarring en vervreemding van onszelf en van anderen met toenemend geweld tot gevolg.

Iedere mens kan zijn bewustzijn verruimen c.q. de kwaliteit van zijn leven en dat van zijn naasten verbeteren door te beseffen dat wij creëren met onze gedachten, woorden en daden. Aldus creëert iedere mens zijn eigen leven en zijn leefomgeving.

De gedachten die wij koesteren en de woorden die wij spreken en de daden die wij doen, zijn gebaseerd op – vaak onbewuste – oordelen.

 

N.B. Het project De oordelende mens richt zich op individuen: hoe wij oordelen over onszelf en over onze naasten in onze directe omgeving. Een andere focus zou gericht kunnen zijn op de vraag hoe besluitvorming plaatsvindt in groepen van mensen en in de politiek. Deze onderwerpen – hoe interessant ook – vallen buiten het bereik van het onderhavige project.

 

In het kader van dit project De oordelende mens zijn vier artikelen verschenen:

  1. Inleiding
  2. Het Tibetaanse dodenboek en het (laatste) oordeel
  3. Wie bestuurt ons? Verkenning van het onderbewustzijn, het waakbewustzijn en het bovenbewustzijn
  4. Mozes, Jezus en de Wet: oordelen op grond van normen binnen of buiten onszelf.

 

In voorbereiding zijn:

  1. Oordelen over gevoelens
  2. Ons beeld van en relatie tot God

 

 

Op verzoek worden lezingen gegeven over de bovenstaande thema’s. Het format van een lezing is:

  • welkom
  • Introductie op het thema
  • Inventarisatie van vragen en opmerkingen van aanwezigen
  • Behandeling van het thema
  • Meditatie
  • Afronding

 

De vier artikelen die in het maandblad Spiegelbeeld zijn gepubliceerd, kan je ook op deze website van Intomastery vinden onder Informatie.

De titels zijn:

De oordelende mens
Wie bestuurt ons?
Het Tibetaanse dodenboek
Mozes, Jezus en de Wet